شرکت Merck نتایج رقابتی و امیدوارکننده آنتی‌بادی جدید خود در بیماری‌های التهابی پوست را ارائه کرد

شرکت Merck & Co داده‌های تفصیلی داروی آزمایشی خود با نام tulisokibart را از یک کارآزمایی فاز میانی در بیماری هیدرادنیت چرکی (Hidradenitis Suppurativa) منتشر کرد؛ داده‌هایی که به گفته تحلیلگران می‌تواند به این دارو در بازاری شلوغ که هم‌اکنون AbbVie با Humira و UCB با Bimzelx در آن حضور دارند، جای پایی باز کند. بر پایه این گزارش، ۷۲ درصد از بیماران مبتلا به هیدرادنیت چرکی که در کارآزمایی فاز ۲b دوز بالای آنتی‌بادی ضد TL1A شرکت Merck را دریافت کرده بودند، دست‌کم ۵۰ درصد کاهش در آبسه‌های پوستی و ندول‌های التهابی خود را تجربه کردند؛ نتیجه‌ای که نقطه پایانی اولیه مطالعه را محقق کرد و زمینه را برای حرکت دارو به توسعه مراحل پایانی فراهم ساخت. Merck روز چهارشنبه اعلام کرد در میان بیمارانی که دوز میانی tulisokibart را دریافت کرده بودند، ۶۴ درصد به این آستانه رسیدند. در مقایسه با دارونما، این بهبودها به‌ترتیب ۳۷ و ۲۹ درصد برتری نسبت به دارونما را نشان می‌دهد. تحلیلگران Guggenheim Partners در یادداشتی در روز چهارشنبه نوشتند: «این کارآزمایی نسبتاً کوچک بود، اما ما داده‌ها را در چشم‌انداز شلوغ هیدرادنیت چرکی قانع‌کننده و مطلوب در مقایسه با سایر داروهای تجاری‌شده و در مرحله بالینی می‌دانیم» و این داده‌ها را «چشمگیر» خواندند. کارآزمایی شامل ۱۴۹ بیمار بود که به‌طور تصادفی دوزهای بالا، میانی و پایین داروی آزمایشی tulisokibart یا دارونما را دریافت کردند. BMO Capital Markets هم نسبت به انتشار این داده‌ها خوش‌بین بود؛ داده‌هایی که پس از اعلام مرداد Merck مبنی بر رسیدن کارآزمایی به نقطه پایانی اولیه و برخی نقاط پایانی ثانویه کلیدی منتشر شد، هرچند در آن زمان جزئیات در دست نبود. BMO با در دست داشتن این داده‌ها اشاره کرد که داروی Merck می‌تواند «به‌شدت رقابتی با پیشروهایی مانند Humira [شرکت AbbVie] و Bimzelx [شرکت UCB]» باشد. این آنتی‌بادی ضد TL1A که Merck در خرید سال ۲۰۲۳ شرکت Prometheus به دست آورد، در یک بیماری پوستی نتایج مثبت فاز میانی ارائه داد اما در نوعی از بیماری ریوی شکست خورد؛ این شرکت بزرگ دارویی این موضوع را همراه با گزارش درآمد سه‌ماهه دوم خود اعلام کرد. تحلیلگران استدلال کردند اثربخشی تصحیح‌شده با دارونما می‌تواند tulisokibart — که Merck در آوریل ۲۰۲۳ با خرید Prometheus Biosciences به ارزش ۱۰/۸ میلیارد دلار به دست آورد — را در مقایسه با درمان‌های تأییدشده «به‌طور بالقوه متمایزکننده معنادار» قرار دهد. آنها اشاره کردند که در مطالعه فاز ۳ PIONEER II، ۳۱ درصد از بیماران درمان‌شده با Humira بهبود ۵۰ درصد یا بیشتر در ضایعات پوستی داشتند. BMO همچنین اشاره کرد فاصله دوزدهی طولانی‌تر tulisokibart — یک بار در هر چهار هفته — مزیت کلیدی دیگری در مقایسه با رقبایی مانند Bimzelx دارد که باید هر دو هفته یک بار تجویز شود. از نظر ایمنی، Merck نرخ کمی بالاتر عوارض جانبی را در گروه‌های دریافت‌کننده tulisokibart در مقایسه با دارونما گزارش کرد، هرچند به گفته شرکت عوارض جانبی جدی «کم‌جان» بود و در همه گروه‌های مطالعه، از جمله دارونما، به یک اندازه دیده شد. هیچ عفونت جدی یا فرصت‌طلبانه‌ای رخ نداد؛ یافته‌ای که به گفته BMO می‌تواند «برای توسعه گسترده‌تر در بیماری‌های التهابی بازخورد مثبتی داشته باشد». tulisokibart برای طیفی از بیماری‌های ایمنی‌محور مانند کولیت اولسراتیو، آرتریت روماتوئید و آرتریت پسوریاتیک بررسی می‌شود. Merck در ژوئن اعلام کرد tulisokibart در مطالعه فاز ۳ با نام ATLAS-UC در کولیت اولسراتیو به نقطه پایانی اولیه بهبود بالینی (clinical remission) رسید، هرچند این شرکت داده‌های مشخصی منتشر نکرد. در اوت، tulisokibart در یک کارآزمایی فاز میانی برای بیماری بینابینی ریوی مرتبط با اسکلرودرمی سیستمیک (systemic sclerosis-associated interstitial lung disease) به نقطه پایانی اولیه نرسید و شرکت آن مطالعه را متوقف کرد. Merck مشخص نکرد که دارو در کدام‌یک از چهار نقطه پایانی اولیه مطالعه شکست خورده است، اما اعلام کرد هیچ نگرانی ایمنی جدیدی شناسایی نشده است. از آنجا که سه نقطه پایانی به ایمنی مربوط بود، این موضوع نشان می‌دهد نقطه پایانی‌ای که محقق نشده، تغییر حجم هوای قابل بازدم نسبت به خط پایه بوده است. به گفته تحلیلگران BMO Capital Markets، با توجه به مسیر تجویز وریدی، tulisokibart شرکت Merck احتمالاً «باید به‌طور معناداری بهبود یابد» تا با afimkibart شرکت Roche که می‌توان آن را زیرجلدی تجویز کرد، رقابت کند. هر دو دارو برای کولیت اولسراتیو بررسی می‌شوند.