سازمان WHO نخستین دستورالعمل جهانی چاقی کودکان و نوجوانان را منتشر کرد

سازمان جهانی بهداشت (WHO) نخستین راهنمای خود را درباره افزایش چشمگیر چاقی در میان کودکان و نوجوانان منتشر کرد؛ راهنمایی که مشخص می‌کند نظام‌های سلامت و کارکنان بهداشتی چگونه می‌توانند مراقبت به‌موقع، مبتنی بر شواهد و انسان‌محور ارائه کنند. در سال ۲۰۲۴، ۱۷۰ میلیون کودک و نوجوان ۵ تا ۱۹ ساله با چاقی زندگی می‌کردند؛ از جمله ۷۰ میلیون کودک ۵ تا ۹ ساله و ۱۰۰ میلیون نوجوان ۱۰ تا ۱۹ ساله. شیوع چاقی در این گروه سنی از سال ۱۹۹۰ چهار برابر شده و از ۲ درصد به ۸ درصد رسیده است. چاقی یک بیماری مزمن و عودکننده است که با مراقبت مؤثر قابل مدیریت است. پیامدهای آن می‌تواند از همان اوایل زندگی آغاز شود و خطر بیماری‌های غیرواگیر، از جمله دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی‌عروقی، را افزایش دهد. کودکان و نوجوانانی که با چاقی زندگی می‌کنند ممکن است داغ‌خوردگی، تبعیض و قلدری را نیز تجربه کنند. پیشگیری و مدیریت چاقی برای حفظ سلامت جسمی و روانی کودکان و نوجوانان و پشتیبانی از رشد سالم، تحصیل، بهزیستی اجتماعی و کیفیت زندگی آنان ضروری است. سازمان جهانی بهداشت برای کودکان و نوجوانان مبتلا به چاقی، مداخلات ساختاریافته رژیم غذایی، فعالیت بدنی و تغییر رفتار را که به‌صورت فردی یا به‌عنوان بخشی از یک برنامه چندوجهی ارائه می‌شود، به‌شدت توصیه می‌کند. مداخلات سلامت دیجیتال نیز به‌صورت مشروط و با نظارت والد یا مراقب توصیه می‌شود. این سازمان برای کودکان ۰ تا ۹ ساله، درمان دارویی، جراحی چاقی (جراحی کاهش وزن که معده یا دستگاه گوارش را تغییر می‌دهد) یا دستگاه‌های کاهش وزن را توصیه نمی‌کند. برای نوجوانان ۱۰ تا ۱۹ ساله، درمان با داروهای تأییدشده تنها زمانی می‌تواند در نظر گرفته شود که یک برنامه نظارت‌شده چندوجهی تغییر سبک زندگی به نتایج مطلوب نرسیده باشد. جراحی چاقی نیز می‌تواند تحت شرایط سخت‌گیرانه برای نوجوانان با چاقی شدید در نظر گرفته شود. دکتر Luz María De Regil، مدیر بخش تغذیه و ایمنی غذا در سازمان جهانی بهداشت، گفت: «پایه مراقبت از چاقی در کودکان و نوجوانان دارو یا جراحی نیست، بلکه دسترسی به حمایت جامعی است که تغذیه سالم، فعالیت بدنی و تغییر پایدار رفتار را ممکن می‌کند. اولویت ما باید تضمین این باشد که هر کودک و نوجوان از سنین پایین به مراقبت باکیفیت و محیط‌های حمایت‌گر دسترسی داشته باشد؛ کمکی برای رسیدن و ماندن در وزن سالم و گذاشتن پایه‌ای برای سلامت و بهزیستی در سراسر زندگی.» هرچند تمرکز اصلی این راهنما بر چاقی است، توصیه‌های آن بر اهمیت پرداختن هم‌زمان به سلامت روان در کنار چاقی تأکید می‌کند. اضطراب، افسردگی، عزت نفس پایین و ناتوانی در تنظیم هیجان می‌توانند به رفتارهای غذایی ناسالم، کم‌تحرکی و کناره‌گیری اجتماعی دامن بزنند و کودکان و نوجوانانی که با چاقی زندگی می‌کنند ممکن است داغ‌خوردگی و قلدری را تجربه کنند که به سلامت روانی آنان آسیب می‌زند. کارکنان بهداشتی باید هم چاقی و هم مشکلات سلامت روان را زود و با هم، با راهبردهای فراگیر، متناسب با مرحله رشد و با مشارکت خانواده مورد توجه قرار دهند. این راهنما تأکید می‌کند مدیریت چاقی باید فراتر از کاهش وزن باشد و هدف آن بهبود سلامت، عملکرد و بهزیستی است. مراقبت باید انسان‌محور، متناسب با سن و پاسخ‌گو به نیازهای هر کودک و خانواده باشد و پیگیری و تداوم بلندمدت را تضمین کند. درمان به‌تنهایی نمی‌تواند روند رو به رشد چاقی را معکوس کند. سازمان جهانی بهداشت همچنان بر سیاست‌ها و اقداماتی تأکید می‌کند که رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی را در دسترس‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر می‌کند؛ از جمله اقدامات مقرراتی و مالی و فعالیت در حوزه‌های آموزش، برنامه‌ریزی شهری، حمل‌ونقل و حمایت اجتماعی. این راهنما در کنار توصیه‌های موجود سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان، بخشی از رویکرد «دوره زندگی» به مراقبت از چاقی را تشکیل می‌دهد و توصیه‌های مبتنی بر شواهد برای مدیریت و درمان چاقی از کودکی تا نوجوانی و بزرگسالی ارائه می‌کند. این راهنما بخشی از پاسخ گسترده‌تر سازمان جهانی بهداشت به همه‌گیری جهانی چاقی، از جمله «برنامه شتاب‌بخش WHO برای توقف چاقی» است.