ممنوعیت پاراکوات در بنگلادش و هند برای پیشگیری از خودکشی و سلامت مغز

بنگلادش و هند آفت‌کش سمی را ممنوع کردند تا از خودکشی پیشگیری کنند و سلامت مغز را تقویت کنند. اقدام مقرراتی روی یک آفت‌کش به‌شدت سمی، هزاران زندگی را نجات خواهد داد و از سلامت مغز در سراسر جهان حفاظت خواهد کرد. برآوردهای جهانی نشان می‌دهد از هر پنج خودکشی، یک مورد به بلعیدن آفت‌کش‌های به‌شدت سمی نسبت داده می‌شود. بسیاری از این مرگ‌ها به‌سادگی قابل پیشگیری‌اند و در جوامع روستایی آفریقا، آسیا، مدیترانه شرقی، آمریکای لاتین و کارائیب و جزایر اقیانوس آرام رخ می‌دهند. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آفت‌کش‌های سمی نیز با خطرهای سلامت مغز و اختلال‌های عصبی در میان کارگران کشاورزی و با اختلال‌های رشد عصبی در کودکان مرتبط دانسته شده است. در سپتامبر ۲۰۲۶، بنگلادش و هند ممنوعیت ملی پاراکوات را اعلام کردند؛ ماده‌ای که به دلیل سمیت شدید و پیوندش با خودکشی، بیماری پارکینسون و خطر برای ایمنی شغلی کشاورزان، یکی از خطرناک‌ترین مواد شیمیایی کشاورزی به شمار می‌رود. با این تصمیم تاریخی در حوزه سلامت عمومی، بنگلادش و هند به بیش از ۷۰ کشوری می‌پیوندند که پاراکوات را ممنوع کرده‌اند. افکار و رفتارهای خودکشی می‌توانند آنی و تکانشی باشند و اغلب در لحظه‌های رنج شدید رخ می‌دهند. در این لحظه‌های حساس، دسترسی آسان به ابزاری به‌شدت مرگ‌آور مانند پاراکوات می‌تواند تفاوت میان زندگی و مرگ باشد. محدود کردن دسترسی به ابزارهای مرگ‌آور خودکشی بسیار اثربخش است، زیرا زمان حیاتی برای گذشتن افکار خودکشی و فرصتی برای مداخله فراهم می‌کند و از شمار زیادی اقدام بالقوه مرگبار پیشگیری می‌کند. شواهد چند کشور، از جمله جمهوری کره، مالزی و سریلانکا، نشان می‌دهد ممنوعیت‌های ملی پاراکوات و دیگر آفت‌کش‌های به‌شدت سمی به کاهش چشمگیر خودکشی‌های مرتبط با آفت‌کش و نرخ کلی خودکشی انجامیده است، بدون آنکه به بهره‌وری کشاورزی آسیب بزند. بر پایه شواهد بین‌المللی، انتظار می‌رود اقدام مقرراتی ملی درباره پاراکوات در بنگلادش و هند هزاران زندگی را نجات دهد و از سلامت مغز حفاظت کند. این اقدام‌های مهم بر سال‌ها کار بی‌وقفه در دولت، جامعه مدنی، دانشگاه، جامعه محلی و بخش سلامت، از جمله سازمان جهانی بهداشت، بنا شده است. سازمان جهانی بهداشت با همکاری سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO) منابع مهمی برای پشتیبانی از تنظیم‌کنندگان آفت‌کش در حذف تدریجی آفت‌کش‌های به‌شدت سمی مرتبط با خودکشی تهیه کرده است؛ از جمله «کد بین‌المللی رفتار در مدیریت آفت‌کش: راهنمای مقررات آفت‌کش برای پیشگیری از خودکشی»، بروشور «پیشگیری از خودکشی با حذف تدریجی آفت‌کش‌های بسیار خطرناک» و کتابچه «پیشگیری از خودکشی: منبعی برای ثبت‌کنندگان و تنظیم‌کنندگان آفت‌کش». علاوه بر این، مطالعه‌ای از سازمان جهانی بهداشت نشان داد ممنوعیت‌های ملی آفت‌کش‌های به‌شدت سمی از هزینه‌اثربخش‌ترین مداخله‌ها برای سلامت روان است و در «فهرست مداخله‌های هزینه‌اثربخش برای سلامت روان» این سازمان گنجانده شده است. حرکت جهانی برای حذف تدریجی آفت‌کش‌های بسیار خطرناک در یک دهه گذشته، حذف تدریجی آفت‌کش‌های بسیار خطرناک (HHPs) از کشاورزی در چند مجمع بین‌المللی شتاب فزاینده‌ای گرفته است. آفت‌کش‌های بسیار خطرناک به شمار اندکی از آفت‌کش‌ها اشاره دارد که آسیب نامتناسبی به سلامت انسان و محیط زیست وارد می‌کنند. در سال ۲۰۲۳ قطعنامه‌ای درباره مواد شیمیایی در هفتاد و ششمین مجمع جهانی بهداشت تصویب شد که پرداختن به آفت‌کش‌های بسیار خطرناک را نیز در بر می‌گرفت، و در سال ۲۰۲۶ رویدادهای جانبی رسمی و خارجی در هفتاد و نهمین مجمع جهانی بهداشت برگزار شد که بر ضرورت اقدام درباره آفت‌کش‌های بسیار خطرناک و به‌شدت سمی برای پیشگیری از خودکشی تأکید کرد. در نوامبر ۲۰۲۶ نخستین کنفرانس بین‌المللی چارچوب جهانی مواد شیمیایی برای پیشبرد اهداف کلیدی جهانی در حوزه مواد شیمیایی، از جمله حذف تدریجی آفت‌کش‌های بسیار خطرناک از کشاورزی، برگزار می‌شود. اقدام‌های مقرراتی بنگلادش و هند گامی مهم به سوی این هدف است و پیشینه‌ای مهم برای بقیه جهان می‌سازد. خارج کردن آفت‌کش‌های به‌شدت سمی از چرخه، از کارگران کشاورزی، کودکان و افراد در رنج محافظت می‌کند، سلامت مغز را پیش می‌برد و از خودکشی پیشگیری می‌کند. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به صفحه سازمان جهانی بهداشت درباره محدود کردن دسترسی به ابزارهای مرگ‌آور خودکشی و به «بیماری پارکینسون: رویکردی در سلامت عمومی: خلاصه فنی» مراجعه کنید.